Resistentie tegen bestrijdingsmiddelen en compenserende mutaties

Dit onderzoeksproject gaat over resistentieontwikkeling bij schimmels (Aspergillus nidulans) tegen bestrijdingsmiddelen. In het verleden is gebleken dat organismen zoals schimmels en insecten die bestreden worden, resistent worden tegen de gebruikte bestrijdingsmiddelen. Dit betekent dat de bestrijdingsmiddelen niet meer werken op de resistent geworden organismen. Hierdoor kunnen de schadelijke insecten en schimmels niet goed bestreden worden.

Deze resistentie blijkt een zeer blijvend karakter te hebben. Dit is opmerkelijk. Resistentie kan gezien worden als een mutatie die in eerste instantie bij een klein deel van een populatie voorkomt. Als een bepaald bestrijdingsmiddel niet meer gebruikt wordt, is de verwachting dat de resistentie ook weer verdwijnt. Resistent zijn kost namelijk energie, het betekent altijd dat er een extra enzym, celwandstructuur of iets anders moet worden gemaakt door de cel. Bij afwezigheid van het bestrijdingsmiddel zou je dus verwachten dat niet-resistente stammen sneller groeien van resistente en dat als een gevolg daarvan, de resistentie binnen een afzienbaar aantal generaties weer verdwijnt. Gebleken is echter dat resistente stammen ook in afwezigheid van het bestrijdingsmiddel snel groeien en blijkbaar op de een of andere manier de extra energie die het resistent zijn kost weten te compenseren. Hoe het komt dat de resistente organismen net zo snel groeien als niet resistente organismen moet dit onderzoek duidelijk maken. wordt in dit onderzoek wat dat effect is.

Dit onderzoek werd uitgevoerd door Siemen Schoustra.