Verandering van vetzuursamenstelling in oliehoudende zaden door middel van gentechnologie

De chemische samenstelling (vetzuursamenstelling) van oliehoudende zaden is een erfelijke eigenschap. De vetzuursamenstelling is karakteristiek voor plantaardige oliën –hierdoor wordt het gebruik in de levensmiddelenindustrie bepaald- en wordt bepaald door de genen van elk plantenvarieteit. De komst van gentechnologie heeft het mogelijk gemaakt de genenset te veranderen die de samenstelling van de olie bepaald. Er zijn verschillende voorbeelden, zoals zonnebloemolie met een hoog gehalte aan oliezuur (normaliter is linolzuur het meest voorkomende vetzuur in zonnebloemolie), of zonnebloemolie met een medium gehalte aan oliezuur, of vlas met een laag gehalte aan linoleenzuur (normaal is het linoleenzuurgehalte relatief hoog, waardoor de olie van het product zeer oxidatiegevoelig is), of koolzaad met een laag gehalte aan erucazuur.

Een verandering in de vetzuursamenstelling kan gevolgen hebben voor toepassingen in levensmiddelen en ook voor gezondheidsaspecten. Bijvoorbeeld, Er is een grote interesse in zonnebloemolie met een hoog oliezuurgehalte bij diegenen, die mono-onverzadigde vetzuren in de voeding aanbevelen. Ook ontstaan stabiele alternatieven voor geharde olien. Zulke olien tonen een zekere natuurlijke stabiliteit met een betere houdbaarheid, zelfs zonder hydrogeren. Een dergelijk vet is stabieler onder frituuromstandigheden. Verandering van de vetzuursamenstelling kan zowel voedingsaspecten als wel de toepassing in levensmiddelen beinvloeden. Immers door de vetzuursamenstelling te veranderen, veranderen fysische parameters (als smelt en stolgedrag) en chemische parameters (als oxidatieve stabiliteit).